ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΚΑΠΝΙΖΟΥΜΕ!!!

ΟΙ ΑΝΤΙΚΑΠΝΙΣΤΕΣ ΝΑ ΒΑΛΟΥΝ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΟΥΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ, ΝΑ ΜΑΖΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΕΜΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΙΖΕΡΙΑ ΤΟΥΣ -ΗΓΟΥΝ, ΤΗΝ ΚΑΚΟΜΟΙΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥΣ- ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗ ΝΥΧΤΑ, ΜΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΩ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΡΩ ΜΕ ΤΙΣ ΝΤΟΜΑΤΕΣ!!!
ΤΖΟΥΟΥΟΥΣ!!!
ΟΟΟΞΩ, ΡΕΕΕ!!!!

*****************************
Από τον Κωστάκη μου:

Ένας ελέφαντας κουτός
πήγε να κουβαλήσει
είκοσι δέντρα -- αντί για δυο,
που του 'χανε ζητήσει.

Έσπασε το ποδάρι του!
Μα, πάλι, πού να νιώσει:
Δεν φτάνει να 'σαι ελέφαντας
με ενός κοκόρου γνώση!
(Bertolt Brecht)

******************************
Για τον Κώστα μου:

T' amo, e t' amerò,
finché il mondo vita avrà,
finché il sole luce avrà,
finché vivrò,
sempre, sempre, sempre
T' AMERÒ...

******************************

ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ...

Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας
κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,
έναν ώμο ν' ακουμπάτε την πίκρα σας,
ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,
κοκκινίσατε άραγε
για την τόση ευτυχία σας,
έστω και μια φορά;
Είπατε να κρατήσετε...
ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ,
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΟΥΣ;
(Ντίνος Χριστιανόπουλος)


******************************

Κάθε πρωί στην Αφρική, μια αντιλόπη ξυπνάει κι αρχίζει να τρέχει...
Ξέρει ότι πρέπει να τρέξει πιο γρήγορα από το λιοντάρι, αλλιώς θα κατασπαραχθεί!
Κάθε πρωί στην Αφρική, ένα λιοντάρι ξυπνάει κι αρχίζει να τρέχει...
Ξέρει ότι πρέπει να τρέξει πιο γρήγορα από την αντιλόπη, αλλιώς θα πεθάνει της πείνας!
Όταν λοιπόν ο ήλιος ανατέλλει, δεν σε ρωτάει αν είσαι αντιλόπη ή λιοντάρι.
Ανατέλλει, και ξέρεις ότι είναι η ώρα που πρέπει κι εσύ να αρχίσεις να τρέχεις...
ΤΡΕΞEEEEEEEEEΕΕΕΕ!!!

******************************

Αν είχα να διαλέξω
ανάμεσα στο τίποτα και στον πόνο...
ΘΑ ΔΙΑΛΕΓΑ ΤΟΝ ΠΟΝΟ!!!

*****************************

******************************

MI MANCHI SAI...

******************************

ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ PERSONAE NON GRATAE:
Κάποιοι από σας -γνωστοί πλέον και εξαιρετέοι- θα έπρεπε να ντρέπεστε. Όμως να ντρέπεστε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ!! Κι αν δεν έχετε ιδέα πώς να το κάνετε, ρωτήστε αυτούς που ξέρουν.

Ό,τι είναι ΜΟΥ, παραμένει ΜΟΥ,
οτιδήποτε κι αν γίνει.
Ακόμα και αν δεν είναι πια στη ζωή μου.
Και αν ο πρώτος τυχών τίποτας και πουθενάς θελήσει να βάλει το όνομά του
πλάι στο ΜΟΥ μου, έχω να διευκρινίσω:
«Αυτό είναι για σένα, MOY Κώστα, ΜΟΥ παπί, ΜΟΥ λυκάκι, ΜΟΥ καλαμαράκι, ΜΟΥ φρίκουλα! (Έχω ιδιαίτερη προτίμηση στο ζωικό βασίλειο, όπως καταλάβατε!)
...Είναι και για όλα εκείνα τα υπέροχα ΜΟΥ πλάσματα που κατά καιρούς έχω προσφωνήσει ούτω πως -- αυτοί ξέρουν».

Όποιος νιώθει ανεπιθύμητος εδώ μέσα σίγουρα κάτι παραπάνω θα ξέρει, οπότε, καλά κάνει και νιώθει: ΕΙΝΑΙ!

Εδώ μέσα ΔΕΝ ΒΡΙΖΟΥΜΕ!

Όποιος τελειωμένος έχει τη διάθεση να βρίσει, ας πάρει βαθιά αναπνοή, ας μετρήσει μέχρι το δέκα σαν τον Ντόναλντ όταν αντικρίζει τον Γκαστόνε, και αν του περάσει έχει καλώς.
Αν πάλι δεν... να μαζέψει τα κουβαδάκια του και να την κάνει για την απέναντι παραλία. Εκεί μπορεί να βουτήξει στο νερό, να φάει το πλαγκτόν του και αν -παρ' όλα αυτά- δεν κρατιέται με τίποτα, να βρίσει του γιαααλού τααα βοοοτσαλάκιαααα (κάθονται δυο καααβουράκια, ώπααααα)!

Όποιος θαρρεί ότι με βρισιές και βωμολοχίες με ταπεινώνει είναι τόσο πλάνης όσο και ο τρόφιμος ευαγούς τινός ιδρύματος που θαρρεί ότι είναι ο Μέγας Ναπολέων!
Το μόνο που τον ξεχωρίζει από τον τρόφιμο είναι η λευκή ρόμπα με απόληξή της εκείνα τα μεγάαααααλα μανίκια!!
(Αυτό, στα προσεχώς...)

Αγαπώ τα ΛΑΘΗ μου, και παλεύω σκληρά
να μη τα μετατρέψω σε ΣΦΑΛΜΑΤΑ!

Για την Αυγή, την Αθηνά, τον Νικόλα, τον Δημήτρη, τον Σταύρο και κυρ-Σταύρο και αφέντη τσουτσουλομύτη, τον Μηνά, τη Βαγιούλα, την Κατερίνα, τον Αντώνη, την Τζένη, το Μαράκι, τον Γιώργο, τη Μαρία, τον Γιάννη, τον Κώστα και λοιπούς 'ΜΟΥ', έχω να πω ότι εκτός από φωνή της λογικής,
είναι ο καθένας τους ξεχωριστά
και η φωνή της αγάπης
και τούτο τους το γυρίζω πίσω
ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΕΝΟ ΣΤΗ ΝΙΟΣΤΗ!!!!

Νικόλα, δεν θα μπορούσα να μην κλείσω
με το ηρωικό μότο μας:
ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ,
ΚΟΥΦΑΛΑ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!!!

(Σκέπτομαι αυτό το editorial να το βάλω στον μεταφραστή του google, μπας και πετύχουμε καμιά από κείνες τις ψαγμένες, τις καταπληκτικές, τις πεφωτισμένες, τις άπαιχτες μεταφράσεις, για να γελάσουμε μέχρι να μας φύγουν τα σαγόνια, ναι; Αθηνάαααααααα!)

******************************